X
تبلیغات
بابای مدرسه موفق
تاریخ : دوشنبه بیست و سوم بهمن 1391
نویسنده : جوادمحمدی
 

 

 

 


 

 


تاریخ : یکشنبه بیست و یکم خرداد 1391
نویسنده : جوادمحمدی

نقش فراموش شده بابای مدرسه


درگذشته نه چندان دور، حضور باباي مدرسه به مدارس  رسميت و صفاي خاصي مي داد و اين باباي مهربان هر صبح با ابزار نظافتي و كاري در دست، ورود بچه ها را خوش آمد مي گفت.
    به همت او در شروع هر صبح، روح لطيف دانش آموان با بوي گل ناشي از آب پاشي در ورودي و عطر گل باغچه كنار ميدان صبحگاه نوازش مي شد و دانش آموزان احساس ورود به خانه دوم و محيطي امن تر از خانه را تجربه مي كردند و تا ورود مدير و معلم نادانسته هاي بسياري از اين باباي پير مي آموختند.
    استقبال از دانش آموزان، نظم كلاسي و چينش نيمكت ها، رسيدگي به فضاي سبز مدرسه و مراقبت از آن و نظافت سرويس هاي بهداشتي و گردگيري، عادت هميشگي باباي مهربان مدرسه بود كه امروز برغم افزايش دانسته هاي بهداشتي و رساله هاي تربيتي به كلي به فراموشي سپرده شده است و كسي در اين نقش براي آن اهميتي قائل نيست.
    تقلاي باباي مدرسه در بازرسي پاييزي بام كلاسها و نصب لوله هاي بخاري، بازديد شيشه هاي شكسته، لكه گيري درب و ديوار وپنجره و تعمير ميز و نيمكت هاي شكسته از ديگر برنامه هاي او بود كه از بسياري خسارت ها جلوگيري مي كرد     و بالاخره رنگ چاي داغ زنگ تفريح و لبخند رضايت معلمان در ارتباط با او گوشه اي ديگر از خاطرات دانش آموزان ديروز مدارس  از باباي مدرسه است.
    باباي مدرسه با وجود حجم بالاي كاري از استقبال صبح تا بدرقه ظهر درميان بچه ها بود و آنها از ارتباط با او رفتار زندگي مي آموختند و از احساس رضايت و درك متقابل لذت مي بردند.
       امروز جاي خالي باباي مدرسه كه به نوعي رابط خانه و مدرسه و خبر گير احوال دانش آموزان غايب كلاسها نيز بود در بسياري از مدارس احساس مي شود و گويا بدون او هيچ چيز جاي خودش نيست و مشاور پيك و پست هاي سفارشي هم نتوانسته جاي خالي او را پر كند.
    هرچند باباهاي شركتي، روز مزدي، قرارداد نيمه وقت و ساعتي درجاي خالي او تكيه زده اند و به ظاهر نقش او را بازي مي كنند ولي هيچ كدام آداب و وظايف او را نمي دانند و احساس خوبي هم به اين وظيفه كه آنها را از نظر مادي و معنوي ارضا نمي كند، ندارند.

 


موضوعات مرتبط: مقدمه
تاریخ : چهارشنبه ششم فروردین 1393
نویسنده : جوادمحمدی

انتخاب شعارِ هر سال تنها یک نام نیست
 سوق دادن افکار عمومی و هدایت جامعه به سوی مسائل اساسی, تعییین اولویت ها و دغدغه های نظام اسلامی ,فعال سازی ظرفیت های مردمی جهت ارائه آراء و دیدگاه ها, همدل و هم فکر کردن مردم و مسئولین , وحدت و انسجام بخشیدن به مسیر حرکت عمومی کشور,پیشگیری از خطرها و خنثی کردن توطئه ها ,برجسته نمودن ارزش ها و موضوعات اصلی مورد نیاز کشور, زمینه سازی تولید فکر علم و شناخت سیاست ها و راهکارهای حل یک معضل و همچنین حکمت های عمومی همگی دلالت های روشنی بر نگاه آینده بینانه ی سکان دار سرزمین مهرهستند.


gif creator online

 استادی مشفق ,دانشمندی حکیم و رهبری فرزانه که نه تنها در قالب فحوایی از کلام بلکه در معنایی ژرف از شعور ایمانی به ساده ترین بیان در آغاز ین لحظات سال صفتی هوشمندانه برای هر سال بر می گزینند تا در مرور آنچه ذکر شد مسئولیت خطیر هدایت و راهبری نظام و توده های مردمی را هدفگذاری و مدیریت استراتژیک نمایند 
اگرچه رهبری عزیز از سال 1369دولت و مردم را به نکته ای خاص رهنمون بودند ولی نوروز 78 اولین عیدی بود سال 1378 به دلیل همزمانی با یکصدمین سالگرد ولادت بنیانگذار کبیر جمهوری اسلامی ایران (امام خمینی ره) نام گرفت.
 .

نگاهی اجمالی به نامگذاری بیش از دو دهه مخاطب خاص را به تعمق و تفکر ویژه فرا می خواند.

 




تاریخ : دوشنبه دوازدهم اسفند 1392
نویسنده : جوادمحمدی

 

پیک نوروزی سوم ابتدایی سال ۱۳۹۳

 

 

 


موضوعات مرتبط: پیک نوروزی سوم دبستان
برچسب‌ها: پیک, نوروزی, سوم ابتدایی, پیک نوروزی سوم ابتدایی بابای مدرسه موفق
تاریخ : جمعه یازدهم بهمن 1392
نویسنده : جوادمحمدی

 

 

سوالات انشا پایه چهارم 

 

 

سوالات ریاضی پایه چهارم

 

سوالات جغرافی پایه چهارم

 

علوم تجربی  پایه چهارم

 


موضوعات مرتبط: دانلود نمونه سوالات کلاس چهارم.
برچسب‌ها: سوالات, پایه چهارم, سوالات پایه چهارم بابای مدرسه موفق
تاریخ : پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1392
نویسنده : جوادمحمدی
 

مشق سنگین شب


در بین ۵۰ كشور جهان، معلمان سه كشور ایران، تایلند و یونان بیشترین تكالیف خانگی را به دانش آموزان می دهند. در مقابل، دانش آموزان سه كشور ژاپن، چك و دانمارك كمترین میزان تكلیف خانگی را دارند. این یافته ها برآمده از یك پژوهش در دانشگاه پنسیلوانیاست. عنوان تكلیف خانگی دانش آموزان پدیده جدیدی نیست. مسئله ای است كه از دیرباز برای دانش آموزان، معلمان و اولیا در بسیاری از كشورهای جهان مطرح بوده است.
چگونگی تكلیف شب در ایران، از جمله مسائل آموزشی است كه به علت درگیری والدین، دانش آموزان و معلمان، دارای اهمیت و حساسیت ویژه ای است. به طوری كه عدم انجام تكالیف دانش آموزان مشكلات عمده ای برای آموزگاران دوره ابتدایی فراهم ساخته. براساس نظریات كارشناسان، تكالیفی كه معمولاً برای دانش آموزان تعیین می شود، اغلب دارای ساختار حل تمرین و رونویسی و حفظ كردن است كه هر دانش آموز با انگیزه متفاوت به انجام آن می پردازد. برخی صرفاً برای این كه مورد تحسین دیگران بویژه والدین خود قرار گیرند، می كوشند تا هر كار طاقت فرسایی را تا حد امكان به خوبی انجام داده و خود را كوشا و مسئولیت پذیر نشان دهند. گروهی هیچ انگیزه ای برای انجام تكالیف ندارند و معمولاً از این كار شانه خالی می كنند و یا در اثر فشار والدین و مدرسه به طور ناقص و سرسری تكالیف خود را انجام می دهند. عده ای از دانش آموزان با دقت و علاقه بسیار، انجام تكلیف خود را شروع می كنند ولی با دلزدگی ناشی از عوامل مختلف، در به پایان رساندن آن به هر بهانه ای سرباز می زنند و برخی نیز با اعطای جایزه و سایر امتیازات، تن به این كار می سپارند. بهترین مورد برای داوری در مورد حجم زیاد تكالیف، خود دانش آموزان هستند. شرایطی كه دانش آموزان در آن شرایط به انجام تكلیف می پردازند، نگرش آنان در مورد تكلیف شب، تأثیر تكلیف شب بر پیشرفت تحصیلی آنان از نگاه خودشان و مقایسه نظریات دانش آموز دختر و پسر؛ اهداف پژوهشی بودند كه در مورد نگرش و انگیزه های دانش آموزان در مورد تكالیف شب انجام شد.
از میان ۲۳۸ دانش آموز پسر و ۳۱۵ دانش آموز دختر در ۱۵ سؤال باز و بسته استفاده شده كه در آن حدود ساختار تكالیف دانش آموزان، شرایط فیزیكی انجام تكالیف، شرایط روحی، روانی و اجتماعی انجام تكالیف و پیامدهای عدم انجام تكالیف برای دانش آموزان مورد نظر بوده است. نظریات دانش آموزان نشان داد تكلیف شب، تركیب اضافی است كه دو توهم را برای دانش آموزان به وجود آورده است.

        اول آنكه این كار باید شب صورت گیرد. دوم، این كار شاق و طاقت فرسایی است كه باید به اجبار انجام شود. معمولاً دانش آموزان در اوج خستگی، باعث بی دقتی در انجام تكالیف می شوند. بیشتر دانش آموزان از حجم زیاد تكالیف در دروس مختلف و یكنواختی آنها شكایت داشتند و بویژه تكالیف محوله برای روزهای تعطیل را طاقت فرسا ذكر می كرده اند. به طوری كه گفته اند حتی برای رسیدگی به نظافت شخصی در پایان هفته نیز وقت كم می آورند. آنها انجام این تكالیف توسط معلمانشان را بعید تصور كرده اند. نگرانی از تنبیه و سرزنش در حضور جمع به دلیل انجام ندادن تكالیف، از عواملی است كه دانش آموزان را دچار پریشانی و اضطراب می كند. ترس از واكنش های غیراصولی معلمان و اولیا كه آمیخته با تهدید و تحقیر است، در لابه لای نوشته های دانش آموزان، بیشتر از هر مطلب دیگری نمایان است. آنها معتقدند كه باید با دانش آموز به صورت انفرادی صحبت شود. آنها تمایل دارند كه این فرصت به آنان داده شود تا در مورد مشكلاتشان توضیح دهند. برخی دانش آموزان به نوع تكلیف خود اعتراض داشتند و رونویسی از دروس تاریخ و مدنی را كاری بیهوده تلقی كرده اند و انجام این نوع تكالیف را با تشبیهی مثل «كوه كندن» بشدت خسته كننده دانسته اند و تكالیفی را كه باعث برانگیختگی، خلاقیت و كنجكاوی می شود، پیشنهاد كرده اند. گروهی از دانش آموزان، به مبهم بودن تكالیف تعیین شده اشاره كرده اند و خواستار توضیح بیشتری از طرف معلم هستند و اظهار كرده اند كه تكالیف در دقیقه های پایانی زنگ آخر تعیین می شود كه گاهی با سروصدا و تعطیلی مدارس همراه شده و نحوه و چگونگی آن روشن نمی شود. شیوه بازبینی تكالیف، خود موجب عدم توجه دانش آموزان به ارزش این فعالیت شده زیرا برخی از دانش آموزان، معتقدند كه به تكالیفشان درست رسیدگی نمی شود. آنها توجه و نظارت هرچه بیشتر معلم را خواستار شده اند. عده ای عدم وجود شرایط مناسب در منزل را دلیل انجام ندادن تكالیف خود ذكر كرده اند. ۹۸درصد آنان مایلند هنگام انجام تكالیف در منزل، از طرف خانواده محیط آرام و مناسبی فراهم شود و نظارت و راهنمایی اولیا را نیز خواستار شده اند.
مطالعه نظریات دانش آموزان نشان می دهند با این كه تكالیف داده شده به حد كافی آنان را درگیر مسائل آموزشی و درسی با شرایط كلاس نمی كند، ولی تعداد زیادی اعتقاد دارند كه انجام تكلیف در خانه، تأثیر مثبتی در پیشرفت تحصیلی آنان دارد. تعیین تكلیف شب برای دانش آموزان و میزان و نحوه انجام آن، از جمله مباحث سنتی آموزش و پرورش است و آنچه در این پژوهش به آن پرداخته شده، تنها بخش بسیار كوچكی از واقعیات است. خدابنده در همین مورد می گوید:

 آیا برای همه درس ها یك روش را باید به كار گرفت و یك فرمول را به ذهن سپرد. آیا برای تاریخ وجود تكلیف ضروری است. حفظ طوطی وار بعد از مدتی فراموش می شود. یكی از ویژگی های معلمان خلاق برای هر درس این است كه روش های گوناگون را در نظر می گیرند، همه فراگیران با یك روش یاد نمی گیرند. فردی قوه شنیداری قوی تری دارد و كس دیگری از طریق تمرین كردن، نتیجه بهتری می گیرد. با توجه به تفاوت های فردی و فرهنگی- اجتماعی نمی توان گفت یك روش كاملاً درست است. بنا بر این باید ویژگی های یك تكلیف خوب را دانست. تكلیف می تواند در مدرسه انجام شود و فعالیت هایی كه در مورد یك مدرسه اتفاق می افتد ممكن است جای دیگر متفاوت باشد.درنتیجه باید بسته به شرایط فرهنگی و اجتماعی خانواده تكلیف داده شود. به زبانی دیگر ما نیازمند ساختارشكنی و ابداع روش های نو هستیم. ارتقای حرفه ای معلمان و اصلاح نگرش مدیران، زمینه مناسبی برای رشد دانش آموزان فراهم می كند. در جهانی كه هر هفت روز در آن علم بشر دو برابر می شود ما نیازمند تغییر هستیم. البته از سویی نباید تغییرات مثبت و رو به رشد هم در مدرسه هم نگرش معلمان را نادیده بگیریم و در مقابل باید دید چقدر از آموزش و پرورش حمایت شده است. این در حالی است كه تغییر نگرش صرفاً با بخشنامه به وجود نمی آید. آیا شرایط مطلوب برای یادگیری هست همه به یك سمت می نشینند یا دایره ای و U شكل می نشینند آیا تعداد معلمان متناسب تعداد دانش آموزان است
چه بسا، هیچ یك از این دانش آموزان، انگیزه مطلوبی برای انجام تكالیف ندارند، زیرا پژوهش ها نشان می دهند بهترین انگیزه، یك انگیزه درونی و میل به یادگیری است. دانش آموزی كه به این مرحله برسد، از یادگیری بیشتر احساس لذت می كند و برای جلوگیری از فراموشی و دریافت حدود آگاهی و ناآگاهی های خویش به خودارزیابی می پردازد و چنان كه براساس یافته های همان پژوهش در دانشگاه پنسیلوانیا، تكالیف زیاد خانگی، یادگیری دانش آموزان را چندان افزایش نمی دهند. بلكه باید معلمان را آموزش داد تا كیفیت تكالیف خانگی را افزایش دهند نه كمیت آنها را.
در این میان مسائل ریشه ای تری نیز وجود دارد. در حقیقت، حجم زیاد تكالیف در مدارس، خود بازتاب مسئله فراگیری چون نمره محوری در آموزش و پرورش است. هنگامی كه نمره محوری، مدرك یا صرفاً ورود به دانشگاه هدف اصلی است، نحوه تدریس نیز نتیجه محور می شود. در اینجا مهم این نیست كه دانش آموز چقدر مهارت دارد، بلكه مهم این است كه چه نمره ای گرفته پس باید به سمت حفظیات و تكالیف خاص یا به سمت تست زنی برود. این نگاه سطحی شده یا نگاه تجاری موجب می شود كلاس های تست حتی از سطوح پایین تر شروع شود كه همین آموزش و پرورش را با چالش های جدی روبه رو كرده. اینجاست كه یادگیری یا آمادگی برای بهتر زیستن دیگر وجود خارجی ندارد. بخشی از شهریه را از خانواده می گیرند بنابراین باید نیازهای خانواده را در نظر بگیرند و در عوض مسئولیت های اصلی خود را فراموش می كنند. نتیجه محور بودن و گذشتن از آزمون های این چنینی جای آمادگی فرد برای ورود به اجتماع را می گیرد. در اینجا دیگر هدف از آموزش كسب مهارت های زندگی نیست. مسئله دیگری كه وجود دارد به سطح مطالبات و خواست های غیر واقعی والدین بر می گردد. نبود تكلیف یا حتی حجم كم آن برای آنها نگران كننده می نماید. این قضیه در مدارس غیر دولتی به نوعی تشدید می شود حجم سنگین تكالیف، كلاس های مكرر و متعدد و آموزش های خانگی و خارج از نرم والدین در خانه و تأكید و پافشاری آنها بر دروس، به نوعی دانش آموز را دچار بمباران درسی می كند. چه بسا كه یكی از علل بی انگیزگی دانش آموزان، نسبت به درس و مدرسه، بازخورد افراطی چنین رفتارهایی است. با این حال همچنان كه وحید خدابنده می گوید: ما می توانیم به تكالیف جهت دهیم به شكلی كه آنها را خوشایند سازیم. دانش آموز می تواند برای دوستان و خویشان نامه بنویسد. یادداشت كردن پیام ها و معلومات و مهارت هایی كه در مدرسه مد نظر است. خاطره نویسی در بعضی كشورها خیلی مورد توجه است. این كه در پایان هفته به جای تكلیف و كار در مورد تعطیلات بنویسند. www.zibaweb.com

خاطره نوعی واقعه نویسی است و بچه های دیگر هم یاد می گیرند. برخی روانشناسان اجتماعی معتقدند ۸۰ درصد یادگیری ها از طریق مشاهده است. چیزهای خوبی كه در جامعه می بینند یا در روزنامه می خوانند یا نكته برجسته ای كه در زندگی به آن بر می خورند را بنویسند و در كلاس ارائه كنند یادگیری تنها منوط به كتاب های درسی نیست. می توان منابع دیگر یادگیری را در خارج از مدرسه ایجاد كرد. از سویی معلم باید هدف و چرایی انجام تكالیف را برای فراگیران به روشنی بیان كند. شرایط مطلوب برای انجام یك تكلیف و این كه آیا دانش آموز شرایط این كار را دارد، در نظر گرفته شود. شرایط مالی و فیزیكی و میزان تحصیلات والدین مؤثر است. گاهی والدین بیش از حد وارد جریان یادگیری می شوند تا آن كه نقش راهنمایی و نظارتی و حمایتی داشته باشند. والدین نباید سعی كنند پاسخ سؤالات را به بچه ها آموزش دهند، تنها راهنمایی در مورد راه های كسب درست منابع صدق می كند. از سویی در تكلیف دادن، هویت موفق را ایجاد كنیم نه این كه هویت شكست را آموزش دهیم. اگر تكالیف سنگین باشد به احتمال زیاد در انجام تكلیف، شكست می خورد و یك هویت ناموفق شكل می گیرد. هرگونه نقش والدین، غیر از نقش حمایتی باعث آسیب می شود. حتی بخشی از عدم توفیق والدین هستند. آنقدر فشار به بچه ها می آوریم كه لذت درست خواندن را از بچه ها می گیریم و به جای لذت، احساس تنفر در آنها ایجاد می شود. درس خواندن باید به عنوان یك فعالیت لذت بخش معرفی شود نه به عنوان تنبیه كردن. اجازه دهیم بچه ها مسئولیت رفتارهایشان را بشناسند. كمك، تنها در حد سؤال، ابهام یا نیاز است اما انجام دادن آن به عهده خود بچه ها است.

بدترین والدین، والدینی هستند كه جواب سؤالات را می دهند. از سویی والدین و معلمان باید بدانند كه بازی نقش مهمی در یادگیری برای بچه ها دارد، حتی مهارت های درسی را هم تقویت می كند.بررسی حجم زیاد تكالیف می تواند به این چكیده نهایی پایان یابد كه تكلیف باید در سه بخش اهداف، انواع و استراتژی تكلیف تنظیم شود. معلمان باید تكلیف را مطابق توانایی ها و علایق هر یك از دانش آموزان تعیین كنند. حتی به جای عنوان تكلیف شب مناسب تر است از تركیب تمرین روزانه استفاده شود كه در تمام اوقات، هر زمانی كه فرصت مناسب فراهم آید، باید به انجام آن اقدام شود.‎
مهری حقانی  گزارش : روزنامه ايران
**********************


 


موضوعات مرتبط: مشق شب سنگین
برچسب‌ها: تکلیف شب, مشق شب, تکلیف شب مشق شب بابای مدرسه موفق
تاریخ : شنبه هجدهم آبان 1392
نویسنده : جوادمحمدی
 

عوامل گوشه گیری دانش آموزان

مقد مه

کودکان سرمایه های ارزشمند و سازنده آینده جامعه هستند. آموزش و پرورش در دوره کودکی که زمان شکل گیری شخصییت و ایجاد عادات مختلف و پیشگیری از بروز مشکلات است، آینده فرد و جامعه را بنا می نهد و مسیر حرکت مملکت را مشخص می‌سازد، توجه به مسائل و مشکلات کودکان باعث پیشرفت و ترقی جامعه می شود و غفلت در رفع مشکلات آنان، خسارت جبران ناپذیری به بار می آورد.

دوره سوم کودکی سنین 6تا12 سالگی را شامل می شود به دوره دبستان معروف است آغاز آموزش رسمی کودک در این دوره خواندن و نوشتن و حساب کردن را می آموزد. علاقمند است کارهایش را خوب انجام دهد، کودک است محتاطانه عمل می کند، اعتماد به نفس دارد و می خواهد هر کاری را خودش انجام دهد. رشد جسمانی در این دوره کندتر از دوره قبل است. در دوره دبستان دختران اندکی بلندتر و سنگین ترند .در رشد جسمانی کودکان دبستانی تفاوتهای کمی و کیفی وجود دارد. ازنظر سلامت، احتمال پوسیدگی دندانها و پیدایش بیماریهای نظیر روماتیسم قلبی، دیابت، فلج و انواع حساسیتها افزایش می یابد. سلامت جسمانی در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودک موثر است و بیماریهای طولانی موجب گوشه گیری می شود .[1]

گوشه گیری

گوشه گیری از نظر لغوی به معنی تنها و مجرد و در خلوت نشستن و از جمع کناره گرفتن است. گوشه گیر کسی است که از مردم دوری می کند از جمع کناره گرفته و عزلت می گزیند و بدان وسیله خود را با محیط اطراف سازگار می سازد، البته هر نوع عزلت و در تنهایی ماندن، گوشه گیری تلقی نمی شود. انسان گاهگاهی دوست دارد تنها باشد تا به خودشناسی و حل مشکلات زندگی بپردازد. گوشه گیری زمانی حالت بیماری پیدا می کند که فرد از آمیزش با جمع و همنوعان  بیزار و بیمناک  باشد. در این مورد اگر گوشه گیری بموقع درمان نشود به پیدایش حالات روانی شدید و افسردگی منجر می شود.[2]

عوامل موثردرگوشه گیری

یک کودک ممکن است به دلایل مختلف نتواند با کودکان دیگر ارتباط برقرار سازد. یکی از عوامل ممکن است ترس از عکس العمل هایی ازقبیل مورد حمله واقع شدن، نادیده گرفته شدن، یا مورد تمسخر قرار گرفتن، تحقیر شدن مربوط باشد. دلیل دیگر ناتوانی کودک از فراگرفتن مهارت های مورد نیاز برای برقرار کردن ارتباط متقابل موثر و مفید با همسن وسال مربوط باشد. برای مثال، کودکی که نمی داند چگونه با دیگران بازی کند به احتمال زیاد ارتباط با کودکان دیگر را ناخوشایند و تشویش انگیز خواهد یافت در این صورت، کناره گرفتن از گروه بر اثر تقلیل اضطراب تقویت می شود. کودکان، گوشه گیری اجتماعی آنان به کمبود مهارتهای اجتماعی برمیگردد. کودکانی که نتوانند با دیگران ارتباط متقابل برقرار کنند دچار گوشه گیری می شوند که موجب توجه بیشتر افراد بزرگسال به کودک شده در نتیجه موجب تقویت مثبت «خجالتی» در کودک می شود.[3]

دانش آموزی که در جمع به سختی حاضر شده به دلیل گوشه گیری و خجالتی بودن ناشی از ضعف شخصیتی و عدم اعتماد به نفس و خود کم بینی نمی تواند شفاها" با دیگران ارتباط داشته باشد خود را کنار کشیده و میدان بحث و گفتگو و تبادل نظر را به دیگران می سپارد، از باز گویی عقاید خود وحشت دارد، دچار مشکل می باشد.

راههای شناخت گوشه گیری (علائم و نشانه ها)

گوشه گیری با یک سلسله علائم متعدد و به هم پیوسته همراه است. او انسانی است بی‌هدف و نمی داند چه باید بکند و برای آینده اش چه طرحی بریزد. گوشه گیر چون مشکلاتش را نمی تواند در عالم واقعیت حل کند به تخیل فرو می رود و به خیال بافی می پردازد. از مردم گریزان است و هر تمنا و خواهش را یک تحمیل تلقی می کند. و در برابر آن بشّدت مقاومت می کند. برای دفاع از حقش اقدام نمی کند و کناره گیری را بر تلاش ترجیح می دهد. از این رو با اطرافیان دچار تضاد و کشمکش می شود .محدود ساختن تمام جنبه ها و فعالیتهای زندگی، خجالت و سکوت، محرومیت و ناتوانی در برقراری رابطه با دوستان و معلمان، فرار از فعالیتهای اجتماعی و به تعویق انداختن انجام دادن کارها، بی حوصلگی و کسالت و احساس خستگی و نگرانی ازآینده، کمک نخواستن از دیگران هنگام نیاز، ناتوانی در انجام دادن کارها، از این شاخه به آن شاخه پریدن، سازش با وضع موجود و اعتراض نکردن به آن، حتی در صورت احساس ناراحتی و نگرانی، احساس پوچی و بی ارزشی، ابراز وجود نکردن، تسلیم شدن در برابر خواسته های دیگران، تقصیر و گناهان را به گردن گرفتن، ناتوانی در بروز احساس، خصومت و پرخاشگری، اجتناب از رقابت، درون گرایی و در خود فرو رفتن ، زود رنجی، داشتن نگرش منفی و بدبینانه به اطرافیان، مطرح نکردن اشکالات درسی در کلاس و عقب ماندگی درسی در بین دانش آموزان گوشه گیر بسیار مشاهده می‌شود.[4]

راههای مقابله با انزوا و گوشه گیری

انزوا، احساس تهی بودن و پوچی در درون می باشد، احساس می کند ازجهان جدا شده است و دورافتاده است و ناگهان از آنچه که مایل است به آن برسد، محروم می شود، انزوا انواع مختلف و درجه های متفاوتی دارد، ممکن است انزوا را بعنوان یک احساس مبهم تجربه کرده باشید که گویی بعضی چیزها در وضع رضایت بخشی نیست و نوعی پوچی جزئی، به شما دست می دهد، یا احتمال دارد انزوا را بعنوان یک ناکامی بسیار شدید و دردی جانکاه احساس کنید انزوا، انواع متفاوتی دارد، گاهی انزوا مربوط به از دست دادن فرد خاصی است، چرا که وی مرده است یا خیلی از شما دور می باشد .نوعی دیگری از انزوا ممکن است بدلیل احساس تنهایی وعدم ارتباط با مردم ایجاد شود  چون که به ندرت مردم به آنجا می آیند، به تنهایی مشغول کارید حتی شاید زمانی که مردم در اطراف شما هستند از نظر روحی احساس تنهایی کنید، چرا که نمی توانید با آنها ارتباط برقرار کنید .

منزوی بودن با فقط تنها بودن تفاوت دارد. لازم به تاکید است که انزوا مشابه تنها بودن نیست زیرا همه ما زمانی دوست داریم که تنها باشیم، اما، انزوا احساس تنها شدن واندوه به خاطر این تنهایی است. و البته، همه ما گاهی احساس تنهایی می کنیم، زمانی که به نظر می رسد در انزوای خود گیر کرده ایم، این جاست که یک مشکل واقعی برای ما پیش آمده  است. چگونه می توانیم در احساس انزوای خودمان دخیل باشیم؟ 

انزوا یک حالت منفعل و غیر فعال است. یعنی با عدم توجه ما، این حالت به آرامی، باقی می ماند و چنانچه هیچ کاری برای تغییر آن نکنیم، انزوا ادامه پیدا می کند، عجیب اینکه، لحظاتی وجود دارد که ما خود پذیرای انزوا هستیم. حتی گاهی فرو رفتن در این نوع احساسات منجر به افسردگی و ناتوانی می‌شود که البته باعث حالت منفعل تر و افسردگی بیشتر می‌شود .[5]

پیداکردن روشهایی بدای تغییراحساس انزوا وگوشه گیری دردانش آموزان :

1- تشخیص احساس تنهایی وبیان آن، در ابتدا باید دانش آموز قبول کند که احساس تنهایی می کند، پس باید به آن خاتمه دهد، گاهی قبول کردن کردن این احساس برایش دشوار است باید از او بخواهیم که احساس انزوا را به روش های مختلف بیان کند، نوشتن مطالبی دردفتر خاطرات، یا نوشتن نامه خیالی به یک دوست، نقاشی کردن یا کشیدن تصویر چیزی، خواندن آواز با صدای بلند انجام هر کاری که بتواند احساسات خود را ابراز کند. بیان احساسات به دانش آموز کمک می کند تا دریابد بعضی از چیزها به احساس انزوای ما مربوط می شود مثل غم، عصبانیت و درماندگی، امکان دارد توانایی این را داشته باشد که بررسی کند که این احساسات از کجا می آیند. چگونه به زندگی ما مربوط می شود زمانی که ارزیابی این موارد را شروع کند برای ایجاد تغییر در احساساتش نیز توانمند تر می شود.

2- فعال ترشدن، بزرگ ترین تغییر از بین بردن حالت رکود و فعال تر شدن است. چنانچه کسی را از دست داده یا در حال از دست دادن کسی هست مثل خانواده (پدر،مادر،...) می تواند آنها را ببیند و اگر در شهر دوری بستری است برایش نامه بنویسد، تلفن بزند، از دانش آموز بخواهیم با ما صحبت کند اگر به دلیل از دست دادن فردی که فوت کرده است، تنها شده است می تواند ماتم خود را بخاطر از دست دادن وی بیان کند و خاطرات خویش با او بودن را به یاد آورد و مطمئن باشد که این خاطرات همیشه با او خواهند بود. یا اینکه ازمشاور کمک بگیریم. و بدین ترتیب می توانیم به دانش آموز کمک کنیم  از احساس تنهایی فاصله بگیرد و در حالاتش تغییراتی ایجاد شود.

3-‌ شرکت درفعالیت های گروهی، نمایشی :زمانی که در یک فعالیت لذتبخش شرکت دارد‌، ذهنش از احساس تنهایی دور می شود همچنین بدین طریق مستقیماً حالتش را تغییر دهد و با دانش آموزان دیگر مخصوصاً دانش آموزانی که علائق مشابهی دارند آشنا شود. به منظور جلوگیری از حالت انزوا باید طوری برنامه ریزی کنیم که دانش آموز گوشه گیر به گروههای مختلفی که در مدرسه وجود دارد (گروههای،درسی ورزشی ،هنری ،نمایشی ،پرورشی ،اجتماعی ) ملحق شود یا علاقه جدیدی را در خود گسترش دهد فقط به خاطر اینکه فکر کند این کار او را بهتر و جذاب تر می کند. روش بهتر شرکت در کاری است که قبلاً از آن لذّت می برده یا فکر می کند جالب است .

راهکارها جهت رفع مشکل گوشه گیری دانش آموزان:

1- انتخاب دانش آموز گوشه گیر بعنوان سرگروه 2- دادن مسئولیت (درسی، غیردرسی ) به دانش آموز گوشه گیر 3- دادن آگاهی و تذکرات لازم به خانواده دانش آموز جهت محبت در حد متعارف، دادن مسئولیت، تشویق در قبال کار مثبت 4- برقراری رابطه نزدیک (صمیمانه ) با دانش آموز گوشه گیر 5- خواندن کتابهای مناسب در کلاس درمورد گوشه گیری وعواقب آن 6- شرکت دادن دانش آموز گوشه گیر در کارهای گروهی و نمایشی 7- اجرای نمایشنامه در مورد گوشه گیری توسط دانش آموزان کلاس 8- تشویق دانش آموز گوشه گیر در قبال کار مثبت .

درمان گوشه گیری

از آنجا که گوشه گیری کودکان معمولاً نه به صورت اجتناب از افراد بزرگسال بلکه به صورت کناره گیری از کودکان جلوه می کند، هدف درمان و قسمت عمده آن باید افزایش ارتباط متقابل با همسن و سالان کودک باشد. کارهایی که درباره ی کودکان گوشه گیر انجام گرفته با استفاده از کودکان بالنسبه عادی کودکان بوده است، ولی آموزش مهارت های اجتماعی را می‌توان در مورد کودکان شدیداً ناراحت نیز انجام داد. که آشفته و مختل هستند به بیش از ده جلسه آموزش نیاز دارد تا بتوان از ثبات و دوام نتایج درمانی اطمینان حاصل نمود.[6]

معلمان و والدین در رفع مشکل کودکان گوشه گیر نقش بسزایی دارند و با صمیمیت و محبت باید به تمام تغییرات رفتاری مناسب و موفقیت آمیز آنان توجه کرده، آنان را تشویق کنند و بدین وسیله کودکان را به سوی فعالیت های اجتماعی سازنده در مدرسه و خانه راغب سازند.

بردن به گردش های علمی، تشویق به سخن گفتن در حضور والدین و دوستان و بستگان و جرات دادن به او بدین معنی که می تواند در میان جمع سخن بگوید و شرکت دادن در فعالیت های هنری و درسی، پرورشی، ایفای نقش در نمایشنامه ها از جمله اعمالی است که مهارت های اجتماعی دانش آموزان و کودکان را افزایش می بخشد و آنان را در مبارزه با گوشه گیری یاری می دهد. [7]

نتیجه گیری

البته در هر کاری و در هر مشکل باید انسان توانایی خود را به کار ببندد تا بتواند هر کاری را به نحو احسنت انجام دهد.

دانش آموزی که در جمع به سختی حاضر شده به دلیل گوشه گیری و خجالتی بودن ناشی از ضعف شخصیتی و عدم اعتماد به نفس و خود کم بینی نمی تواند شفاهاً با دیگران ارتباط  داشته باشد خود را کنار کشیده و میدان بحث و گفتگو و تبادل نظر را به دیگران می سپارد، از بازگویی عقاید خود وحشت دارد، دچار مشکل می باشد باید بعنوان معلم وظیفه شناس با بکار گیری روشهای پیشنهادی فوق به دانش آموز کمک کنیم تا بهتر بر این احساس خود فائق آید. چنانچه متوجه شدیم که به سختی می تواند با احساس خود (گوشه گیری، انزوا ) مواجه شود. باید از یک متخصص سلامت روانی کمک بگیریم .

اگر در جامعه اسلامی ما بهداشت روانی با تمام امکانات به کار بسته شود وخانواده ها هم قبل از ازدواج آموزش کافی ببینند و به آینده فرزندان خود که هدیه خداوند هستند توجه کافی شود شاید بتوان امیدوار بود که دیگر مشکلاتی برای این نسل جامعه پیش نیاید.

درضمن معلمان و اولیائ مدرسه با دقت انتخاب شوند تا به مشکلات بچه ها، رسیدگی شود.

منابع

1-      امیتی،ابرهیم ،اسلام وتعلیم وتربیت ،انتشارات انجمن اولیائ ،زمستان74.

2-      اینترنت،سایت،www.portal.razdanesh.com ،راز دانش ،فروردین88.

3-      شفیع آبادی،عبدالله،راهنمایی ومشاوره کودک،چاپ پنجم ،پاییز1375.

4-      مهریار،مهدی،بهداشت روانی،1370


موضوعات مرتبط: عوامل گوشه گیری دانش آموزان
برچسب‌ها: عوامل, گوشه گیری, انزوا, دانش آموزان, بابای مدرسه موفق
تاریخ : دوشنبه بیست و دوم مهر 1392
نویسنده : جوادمحمدی
تاریخ : دوشنبه هشتم مهر 1392
نویسنده : جوادمحمدی

 

درس استاد

استادی در شروع کلاس درس لیوانی پر از آب را به دست گرفت تا همه آن را ببینند بعد از شاگردانش پرسید:به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟ شاگردی گفت پنجاه گرم دیگری گفت صد گرم وآن یکی گفت صدو پنجاه گرم. استاد گفت: من هم بدون وزن کردن نمی دانم دقیقا وزن این لیوان چقدر است. اما سوال من این است که اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم چه اتفاقی خواهد افتاد؟ شاگردان گفتند:هیچ اتفاقی نمی افتد . استاد پرسید : خوب اگر یک ساعت همین طور نگه داری چه اتفاقی می افتد؟ یکی از شاگردان گفت: دستتان درد می گیرد. استاد گفت حق با توست حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه می شود؟ شاگرد دیگری گفت عضلات دست تان به شدت تحت فشار قرار می گیرد بی حس یا فلج می شوند وکارتان به بیمارستان خواهد کشید همه شاگردان خندیدند! استاد گفت : بسیار خوب ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییری کرده است؟ شاگردان جواب دادند: خیر. استاد گفت: پس چه چیزی باعث درد وفشار بر روی عضلات می شود؟ در عوض من چه باید بکنم؟ شاگردان گیج شده بودند یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید. استادگفت: دقیقا مشکلات زندگی هم همین است.اگرآنه را چند دقیقه در ذهنتان نگه دارید اشکالی ندارد اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید به درد خواهد آمد. اگر بیشتر از آن نگه شان دارید فلج تان خواهد کرد ودیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود.

فکر کردن به مشکلات زندگی مهم است اما مهمتر آن است که در پایان هر روز پیش از خواب همه آنها را زمین بگذارید. به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرید. هر روز صبح سر حال وقوی بیدار می شوید وقادر خواهید بود از عهده ی هر مساله ای که برایتان پیش می آید بر آیید پس دوستان همین الان لیوان هایتان را زمین بگذارید وزندگی کنید.


موضوعات مرتبط: درس استاد
برچسب‌ها: درس, استاد, مشکلات, زندگی, بابای مدرسه موفق
تاریخ : جمعه پنجم مهر 1392
نویسنده : جوادمحمدی

 

صحبتی با اولیای دانش آموزان

با سلام وعرض تبریک به مناسبت سال تحصیلی وآرزوی موفقیت برای شما وفرزند دلبندتان از شما خواهش می کنیم به نکات زیر توجه بفرمایید.

۱- کودک را آموزش دهید که هر شب سر ساعت ۹ بخوابد وصبح ساعت ۶:۳۰ دقیقه بیدار شود.

۲- ساعت حضور در مدرسه ساعت ۷:۴۵ دقیقه وپایان کلاس ساعت ۱۳ می باشد. بنابر این مسئولیت فرزندتان در مسیر خانه به مدرسه وبالعکس بر عهده ی خودتان می باشد.

۳- چنانچه در غیر از ساعات ذکر شده فرزندتان را به مدرسه می فرستید یا می خواهید از مدرسه ببرید حتما باید خودتان حضور داشته باشید.

۴- اولیاء محترم در ساعات درسی بدون هماهنگی با دفتر آموزشگاه به درب کلاس ها مراجعه نفرمایید.

۵- چنانچه خودتان برای بردن فرزندتان پس از تعطیلی مدرسه اقدام می کنید حتما ۵ دقیقه قبل از تعطیل شدن مدرسه مراجعه کنید در غیر این صورت پس از تعطیل شدن مدرسه هیچ گونه مسئولیتی بر عهده ی مسئولین مدرسه نمی باشد.

۶- چنانچه صبح ها سخت از خواب بیدار می شود با روشن کردن رادیو وتلویزیون سعی کنید با آرامش او را بیدار کنید.

۷- دستشویی رفتن به تنهایی رابه او آموزش دهید واز او بخواهید همه جا بعد از دستشویی رفتن دست هایش را با آب وصابون بشوید.

۸- هر روز در کیف او ساندویچی کوچک بگذارید آوردن خوراکی هایی مثل پفک ،چیپس ، ساندویچ سوسیس کالباس وغذاهای بودار در ودرسه ممنوع می باشد.

۹- خوردن شیر خالی بدون صبحانه باعث دل درد واستفراغ می شود.

۱۰- لیوان ودستمال در کیف او گذاشته شود به او آموزش دهید با لیوان خودش باید آب بخورد.

۱۱- هر روز کیف او را کنترل کنید تا چیزی را به اشتباه به مدرسه نیاورد در برگشت هم کیف او کنترل شود که چیزی را به اشتباه به خانه نیاورد.

۱۲- کار کردن با برنامه ی کلاسی را به او آموزش دهید.

۱۳- روز هایی که ورزش دارند باید بلوز ،شلوار وکفش ورزشی بپوشند.

۱۴- کتاب های او را جلد کرده و نام او را روی کتاب ها ،دفتر،تراش وپاکن وتمام وسایل او بنویسید.

۱۵به هنگام انجام تکالیف بر کار او مدیریت کنید اما در کنارش ننشینید واو را وابسطه خودتان نکنید.

۱۶-خواهش می کنیم به هنگام بیماری تو را به مدرسه نفرستید ومدیر ومعاون مدرسه را در جریان قرار دهید.

۱۷- از دیر آمدن وغیبت های بی جا جلوگیری شود.

۱۸- به او آموزش دهید چنانچه مشکلی برای او پیش آمد به مسئولین مدرسه مراجعه کند وبه تنهایی اقدام نکند.

۱۹-مدرسه مکان درس وآموزش است، از شما ولی محترم تقاضا مندیم رعایت حجاب مناسب را بفرمایید.

۲۰- از آوردن وسایل قیمتی وغیر مرتبط با امور تحصیلی توسط فرزندانتان به مدرسه خود داری نمایید.


موضوعات مرتبط: صحبتی با اولیای دانش آموزان
برچسب‌ها: صحبتی, با, اولیای, دانش آموزان, بابای مدرسه موفق


آخرین مطالب